Sindhi Ghazal By Zulfiqar Behan



اسان جيان اسانجا نصيب غريب رھيا
وفائن جا جفائن جا قصا عجيب رھيا

سُکُ، شانتي سُڃَ ۾ ڀٽڪي ٿڪجي پيا
ڇانوَ ٿڌڙي ھيرَ ، چوماسا به رقيب رھيا

قدم قدم قلمَ جي حرمت وڪڻندڙ
وقت جي ستم ظريفي سي اديب رھيا

سور وڌندو رھيو مفلس تي وياج وانگر
سڀ ڇڏي ويا پر درد ئي حبيب رھيا

وقت ڪٽيندو رھيو عمرگھٽجندي رھي
روح پٿر جا سھي تن ۾ به فريب رھيا

فڪر معاش منھنجي تخليق کي قتل ڪيو
ذوالفقار تنھنجي نظمن ۾ به عيب رھيا
شاعري؛ ذوالفقاربھڻ —
 

No comments: